maandag 26 november 2018

Een witte wintertrui

 
Tijdens het wachten op de komst van de jongens, heb ik verschillende breiprojecten afgewerkt. De afgelopen weken hebben jullie de wikkelvesten, de debardeurs, de dekentjes en enkelbandjes voor de baby's zien passeren. Daarnaast maakte ik ook een debardeur voor volwassenen. Alsof dat alles nog niet genoeg is, heb ik nu nog een trui voor mezelf gemaakt.


Deze wol lag al een jaar of 2 in mijn kast, met de gedachte hiervan een aangename, warme trui te maken voor in de winter. Ik wist precies hoe de trui eruit moest zien, maar vond maar geen patroon (zowel gratis als betalend) dat aan mijn eisen voldeed. Dus heb ik het zelf maar ineen moeten steken.

Toeval wil dat ik hier thuis enkele breiboeken heb. Hoofdzakelijk beginnersboeken (zoals voor kousen), maar ook een geweldig boek met een scala aan steken en patronen. Uit deze laatste haalde ik het kabelpatroon dat ik voor deze trui wilde gebruiken. Toegegeven, de kleine kabel is niet even goed zichtbaar als de grote kabel, maar ik ben er wel enorm tevreden over. Zowel voor de voor- als achterkant gebruikte ik hetzelfde kabelpatroon. Ik kan niet wachten tot ik deze trui eens kan aandoen!


Wil je weten hoe je deze kabel zelf ook maakt? Ga dan snel een kijkje nemen op de Ravelry-pagina van dit project. Daarin heb ik het hele patroon uitgeschreven. Het basispatroon van deze trui is er eentje dat ik via CostumFit van Amy Herzog heb gecreëerd. Het model is hetzelfde als deze trui en deze trui, maar dan aangepast aan de wol en naalden die ik gebruikte.

maandag 19 november 2018

Klassieke Debardeur


In de vorige post had ik het al eens laten vallen. In september maakte ik een debardeur (ook wel spencer genoemd in het Engels) voor mijn man. Hij vond het model echter veel te vrouwelijk, vooral vanwege de boorden aan de kraag en de schouders.


Als ik het zo op de paspop zie (die natuurlijk vrouwelijk is, ah ja), moet ik wel toegeven dat hij gelijk heeft. Daarnaast vond hij ook dat de V-hals te diep was voor een man. Omdat het een beetje zonde is van de wol en het werk dat ik erin heb gestoken, wil ik de debardeur niet zomaar weggeven. Voorlopig houd ik hem bij om het misschien zelf te dragen. Of ze effectief gedragen wordt, moet nog blijken.


Iedere keer als ik de debardeur vast neem, verbaas ik mij over hoe goed deze wel niet aanvoelt. Stevig, maar zacht tegelijkertijd en ongelooflijk warm. Als het in het begin van volgend jaar goed koud wordt, denk ik dat dit een ideale warme trui wordt om over een hemd ofzo te dragen. Daarom dat het zo'n zonde zou zijn om de debardeur ineens weg te doen. 


Het patroon dat ik gebruikte heet Peter Easy van Berrocco Design Team. Ik heb geen wijzigingen gemaakt aan het patroon en gewoon de kleinste maat gebreid. In totaal heb ik net geen 4 bollen wol hiervoor gebruikt, goed voor ongeveer 600m wol in deze trui. Meer details over het patroon en de wol, vind je terug op mijn Ravelry-pagina van dit project.

maandag 12 november 2018

Enkelbandjes

De laatste paar dagen voor de geboorte van de jongens, begon ik me steeds onrustiger te voelen. Ik was blij en keek zeker ook reikhalzend uit naar hun komst, maar dit was weer een duik in het onbekende. En onbekend is onbemind, dus werd ik er ook een beetje nerveus van. Een paar dagen voor de geboorte maakte ik me dus ineens zorgen over hoe we de baby's uit elkaar gingen houden. Hiervoor was dat nooit een probleem geweest en dacht ik dat het wel op zijn plooi zou komen. Maar ineens besloot ik dat het niet voldoende was. Ik had een systeem nodig dat me geruststelde dat we ze zeker uit elkaar kunnen halen.

Nu is de oplossing heel simpel. In de facebookgroep specifiek voor identieke tweelingen, had ik al een paar keer wat oplossingen voorbij zien komen. De meeste tweelingmama's lijken een voorkeur voor een van deze oplossingen te hebben:
  1. Armbandjes of enkelbandjes
  2. Teennagel lakken
De tweede optie was niet zo mijn ding. Dus besloot ik om met het eerste te gaan. Op zich is het niet heel moeilijk om een armbandje te haken. Toch heb ik er even over gedaan omdat ik niet goed wist hoe groot is het moest maken. De jongens waren immers nog niet geboren, dus hun afmetingen kon ik niet opmeten. Dus op goed geluk ben ik er maar aan begonnen.

Ben je benieuwd naar het patroon en hoelang ik de 'draden' heb gemaakt? Kijk dan snel even op de pagina van Ravelry.


dinsdag 6 november 2018

Familie-uitbreiding


Nu iedereen in ons echte leven ervan op de hoogte is, kunnen we het goede nieuws ook met jullie delen: 

De tweeling is geboren!

Victor en Léon bewandelen vanaf nu ook deze mooie planeet. Op het moment dat ik deze post schrijf, ben ik nog zwanger, maar is de geboorte wel al gepland. Omdat ééneiige tweelingen niet later dan 37 weken geboren worden, kon ik dus al wat voorbereiden. Op die manier kunnen wij rustig aan ons gezinnetje wennen. Het geboortegewicht enzo kom of kwam je (reeds) te weten via Facebook of Instagram. Ga daar dus zeker even een kijkje nemen!

Nu de tweeling geboren is, kan ik ook EINDELIJK de dekentjes delen die ik heb gehaakt. Breien doe ik niet vaak en haken nog minder, maar intussen hebben gewone granny squares groot en klein geen geheimen meer. De dekens die ik voor de jongens maakte, zijn in essentie gewoon 1 grote granny square met 2 verschillende kleuren. De namen werden er nadien opgehaakt met een techniek 'Surface Crocheting'. De letters zijn niet perfect (niet allemaal even groot of even breed), maar voor een eerste keer vind ik het zeker enorm geslaagd. De dekentjes zijn perfect om onze lieve spruiten gezellig en warm in te dekken!

Meer details over het patroon op de Ravelry Pagina.



maandag 29 oktober 2018

Baby debardeurs



Na het maken van de wikkelvesten, had het breien (en het naaien) even stil gelegen. De wikkelvesten werden ergens in mei 2018 afgewerkt, als ik me niet vergis, en pas in oktober 2018 ben ik aan het volgende project begonnen. Gewoon, omdat ik zin had om terug dingen te maken en naaien niet langer lukte. 

Als ik op zoek ben naar een breiproject, ga ik altijd eerst kijken op Ravelry. Pas als ik daar niets vind, kijk ik even op Pinterest. Ravelry is een gratis platform voor personen die graag breien en haken. Je vind er echt talloze patronen op terug, zowel gratis als betalend. Ik heb al van beiden gebruik gemaakt (deze was bv betalend, gedragen voor MMM 2018).

Omdat ik iets minder goed ben in het aanpassen van breipatronen, gebruik ik al eens gemakkelijk Amy Herzog's CustomFit. Deze heb ik vooral al gebruikt voor volwassen patronen. Je kan kiezen om zelf patroon per patroon te kopen ($10/patroon) of om lid te worden en een aantal patronen per maand te krijgen (bv. 2 patronen per maand voor $6). Het nadeel aan het lidmaatschap vind ik echter dat de patronen niet optellen. Heb je een maand dus geen patronen gebruikt, dan ben je deze kwijt. Omdat ik zo weinig brei via CustomFit (max. 1 a 2 patronen per jaar, als ik daar al aan kom), is het voor mij dus goedkoper om het patroon gewoon apart te kopen. Ze blijven gewoon in je account beschikbaar, dus ook voor later gebruik. De patronen zelf kan je helemaal aanpassen aan jou voorkeur. Ik neem meestal een basispatroon zonder tierelantijntjes en pas dan zelf eventueel een tekening toe. Tot hiertoe heeft dat altijd goed gewerkt.

Maar goed, terug naar de orde van de dag: mijn afgewerkte gebreide projectjes :-)



Voor Kerstmis was ik op zoek naar iets tofs om de tweeling aan te doen. Omdat baby's nu eenmaal niet groot zijn, staat alles hen schattig. In oorsprong wou ik dat mijn man en de baby's hetzelfde droegen en ik zou dan voor mezelf nog een gelijkaardige trui maken, maar dan vrouwelijk. Helaas mocht het niet baten. De debardeur (ook wel Spencer of Vest genoemd in het Engels) die ik voor mijn man heb gemaakt, vindt hij te vrouwelijk. Toen ik het aan mijn mama liet zien, zei zij al net hetzelfde. Die debardeur zal dus voor mij zijn of om door te verkopen. Maar mijn oorspronkelijke gedacht dat mijn man en de baby's hetzelfde truitje zouden dragen (of toch gelijkaardig) zat er dus niet in. 

Toch ben ik enorm tevreden over de debardeur voor de baby's. Het was een snel projectje (+- 8u), met een leuk detail dat niet teveel wol opgebruikt. Na het breien van de debardeur voor mijn man, had ik nog nét genoeg wol over om de debardeur voor de baby's te maken. Ik had op het einde misschien nog 20cm draad over. Eerst had ik even schrik dat het niet ging lukken, maar het lukte nét. 



Het patroon dat ik gebruikte is Julian Vest door Raya Budrevich. Het is een simpel patroon, dat gemakkelijk breidt. Het enige wat je moet weten is een rechtse steek (Engels: knit), averechtse steek (Engels: purl), steken samen breien links en rechts (engels: knit 2 together en slip slip knit) en steken bijmaken met een overslag (engels: Yarn over). Dit patroon wordt met rondbreinaalden gemaakt, wat het eens zo snel maakt. Het lijkt misschien veel, maar dit is echt heel basis. Als je een beginner bent (en ik aanschouw mezelf als een zelfzekere beginner), moet je dit wel kunnen. Misschien dat je even een valse start maakt, maar dat is niet erg. Al doende leert men!

Op mijn Ravelry pagina van deze debardeurs, vinden jullie meer info over hoe ik het heb gemaakt. 


maandag 22 oktober 2018

Baby Wikkelvesten


Mijn allereerste project voor de tweeling waren deze schattige wikkelvesten, gemaakt van 100% schapenwol. Het wordt met een simpele ribbelsteek gebreid met een interessante afwerking aan de zijkant. Spijtig genoeg valt die afwerking hier niet zo op omdat de wol verschillende kleuren en texturen bevat.



Het patroon is 'Wikkelvest' van het boek 'Mama-Baby breiboek'. Ik breide de pasgeborene versie (0-3 maanden), maar ik vermoed dat het de eerste paar weken nog wat groot zal zijn. Tweelingen zijn meestal een beetje kleiner dan eenlingen omdat ze minder ruimte hebben om te groeien (duh).


 Het is een aangenaam patroon dat gemakkelijk breit en niet teveel wol vraag (Hoera voor kleine projecten!).

maandag 15 oktober 2018

De zwangerschapsjurk


Zodra ik ontdekte dat ik zwanger was, wist ik dat ik zelf ook zwangerschapskledij wou maken. Zo kon ik in de jaren 50-60 stijl blijven waar ik zo van houd. In Mei ging ik dus naarstig op zoek naar patronen. Het duurde even voordat ik iets vond dat ik mooi vond. De meeste zwangerschapskledij van toen zijn ofwel heel erg los (de jurken) of een losvallende top met aanspannende cigarette broeken of kokerrokken. Niet echt de look die ik in gedachten had. Meestal zijn de jaren 50 nogal getailleerd en leggen ze de nadruk op de buste, taille en eventueel ook heupen. Kortom: ze laten je vormen goed uitkomen. Maar dus niet als je zwanger bent. Dan vliegt dat de deur uit. Hieronder vind je een paar voorbeelden van wat ik bedoel:






Zoals ik dus al zei: niet echt mijn stijl. Uiteindelijk heb ik wel een paar patronen gevonden die ik leuk vond. Vooral omdat ze een accent op de juiste plaats zetten waardoor het niet meer zo vormeloos overkomt. Hier zijn 2 patronen die ik heb gevonden en ook had gekocht:



Uiteindelijk maakte ik Simplicity 7558, model 1. Het is een simpel patroon dat snel ineen gezet was. De hele uitstraling van de jurk vind ik echt super. Maar iedere keer als ik het draag voel ik me zo bloot. Het lijkt wel alsof ik niets aan heb en tegelijkertijd er gewoon dik uit zie in plaats van zwanger. Ik voelde me dus eigenlijk heel oncomfortabel en zelfbewust in de jurk.



Wat ik wel super vind aan deze jurk, zijn de kraag en de korte riem met knopen. Als ik niet meer zwanger ben (en wat extra tijd vind naast het verzorgen van 2 ukkies) zal ik proberen er een niet-zwangerschapsversie van te maken. Je weet wel: aanpassend rugpand, empire taille en lichte fronsels vooraan om een beetje beweging in de jurk te krijgen.


Conclusie: tof patroon, maar gewoon geen stijl die ik als zwangere graag draag. Ik heb dan ook niet geprobeerd om nog andere zwangerschapsjurken te maken. Vooral ook omdat mijn rug teveel pijn begon te doen.

woensdag 10 oktober 2018

Dubbel nieuws

Dussssssss, ik denk dat ik wel het een en ander heb uit te leggen. De laatste blogpost was in april 2018, bijna 6 maanden geleden! Niet omdat ik niets heb gedaan of omdat ik geen interesse meer had in de blog. Ik had een geheimpje dat ik nog niet meteen met het grote publiek wou delen. Omdat het geheim nu bijna aan zijn climax is (nog 4 weekjes ongeveer), dacht ik dat het stilletjes aan tijd werd om mijn nieuwtjes te delen.

Ik ben zwanger!

Voila, het hoge woord is eruit! Op het moment dat ik dit schrijf, ben ik 8 maanden zwanger al. Da's niet niks he! En om de verrassing helemaal compleet te maken: we verwachten niet 1, maar wel 2 spruiten! Toen we het nieuws voor het eerst hoorden, was dat wel enorm verschieten. Intussen zijn we er aan gewend, hebben we een plan van aanpak en kijken we er helemaal naar uit.


Maar mijn zwangerschap is dus de reden dat jullie zo weinig van mij hebben gehoord. Door mijn zwangerschap was naaien eigenlijk een beetje uit den boze. Op deze 6 maanden heb ik wel geteld 1 kledingstuk voor mezelf genaaid en was ik begonnen aan sloefjes voor onze nieuwe aanwinsten. Maar wegens rugpijn heb ik enkel het kleedje kunnen afwerken. Sinds eind augustus heb ik niet meer achter mijn naaimachine gezeten. In de plaats daarvan heb ik me op breien en haken gesmeten. 

Binnenkort zullen hier mijn breisels zeker op komen te staan. De haaksels moeten nog even wachten, want anders wordt het geslacht en de namen van de twee ukkies al verraden (en dat kunnen we niet maken he). Dus daarom zal je over een paar dagen hier een inhaalmanoeuvre zien. Ben je benieuwd? Houd dan zeker de blog in de gaten.

maandag 23 april 2018

Simpele Alma Blouse


Nu ik toch helemaal opgeslorpt werd door het naaibeestje (lees hier en hier), besloot ik om nog een bijpassende blouse voor de pasgemaakte winterrok te maken. Meteen de dag nadien dook ik in mijn patronenverzameling en haalde er de Alma Blouse van Sewaholic uit.

Omdat ik dit patroon enkele jaren geleden al een paar keer maakte, paste ik verder niets aan. Ook al was het enkele jaren geleden, ik vertrouwde erop dat ik in dat opzicht niet veel was veranderd, daar de kledij van toen me nog steeds past. Ik wist dat deze blouse sowieso ging flatteren, dat zijn Sewaholic's patronen meestal. Het was dan misschien al even geleden dat ik deze blouse nog had gemaakt (nogal druk geweest met Vintage naaipatronen en gelijkaardige projecten), toch was het als fietsen. Het ging vanzelf alsof er nooit zolang had tussen gezeten. Snel en gemakkelijk in elkaar gezet, goede pasvorm, duidelijke en gemakkelijk te volgen instructies, ...


Dus ja. Een simpele, rechttoe, rechtaan blouse. Meer moet dat soms niet zijn. Ik heb besloten de Peter Pan kraag eraf te laten. Oorspronkelijk omdat ik geen stof vond in de juiste witte tint en uiteindelijk omdat ik gewoon een snel projectje wilde. :-) Dit patroon is een van mijn TNT-patronen (= Tried-and-True), je kan er dus op aan dat deze in de toekomst nog eens tevoorschijn zal komen.

maandag 9 april 2018

Een winterrok


Nadat ik de Blauwe winterjurk maakte, bleef de inspiratie komen. De stof was ideaal om ook nog een poofy winterrok uit te maken. Oorspronkelijk had ik 4m van deze stof gekocht omdat ik toen nog niet exact wist wat voor soort jurk ik hiermee ging maken. Dus had ik genoeg stof om zeker 2 jurken uit te kunnen halen als ik wou.


Ik wist ook meteen welke rok ik wou maken en dook in mijn patronen op zoek naar McCall's 5591. Deze maakte ik voor het eerst in 2011. De stijl sprak me vanaf het begin aan, maar indertijd had ik nog niet veel vertrouwen in mijn kunnen. Zo vergat ik de rok van een onderrok te voorzien en de gekozen stof was toen heel doorzichtig. Ook naaide ik er geen zakken in, omdat ik dat echt niet zag zitten. Zoals gezegd had ik nog niet veel vertrouwen in mijn kunnen en schrokken de zakken mij af. Mensenlief, als ik die toen had gemaakt, zou ik nooit meer zakken in een kledingstuk willen steken. Hoofdbrekens dat deze zakken mij hebben gekost! Ik heb het detail van de zak zeker 6 of 7 keer losgetornd, er terug aan gezet om weer los te tornen. Het was een serieuze brok om mijn tanden in te zetten. Uiteindelijk zag ik het licht en had ik door dat ik de stoffen niet met de goede kanten op elkaar moest leggen, maar de verkeerde kant van de band moest op de goede kant van de rok. Op dat moment heb ik het project even gelaten voor wat het was. Anders had ik het zeker naar de bom geholpen, gefrustreerd als ik was.


Na een uurtje of 3 had ik me er dan toch weer aan gezet en ging ik gezwind voort met naaien. Ik had nog wat ruzie met de zijkanten van de zakken (ze zijn nu nog steeds niet perfect) en de rits. De problemen met de rits hadden volgens mij meer te maken met de uber dikke stof en het feit dat ik niet gewend ben om een gewone rits in te zetten. Dat komt ervan, van alleen maar jurken met onzichtbare ritsen te maken ;-)

Dus, nu was de rok wel af, maar als ik hem paste, lag hij me toch niet echt. Er was iets 'scheef', maar ik kon de vinger er niet opleggen. Toen ik de rok aan mijn man liet zijn, keek hij me nogal vreemd aan en zei: Die plooien zijn niet gelijk. De ene gaat volledig naar beneden en de andere niet. Da's echt niet mooi. Ik keek nog eens naar de rok en ineens viel mijn frank: een van de plooien had ik de verkeerde kant opgeplooid. Aargh!


Ik had het dan echt helemaal gehad met deze rok. Waarom kon die nu niet gewoon van de eerste keer zo perfect zijn zoals ik me had voorgesteld? Gewapend met mijn tornmesje ging ik aan de slag en tornde er gezwind op los tot ik de plooi kon veranderen. Ook de achterste plooien werden losgetornd. Blijkbaar heeft mijn achterste tegenwoordig wat meer ruimte nodig dan 7 jaar geleden. De dag nadien naaide ik de naden weer dicht en Ta-Da: een rokje dat erom vraagt om verliefd op te worden!


Alles bij elkaar: hoewel ik het echt een mooi patroon en mooie rok vind, denk ik niet dat ik het nog eens zal maken. De instructies zijn verwarrend, wat me heel wat problemen met de zakken heeft opgeleverd. Het ineen naaien van deze rok was ook echt niet aangenaam. Dragen daarentegen is een ander verhaal. :-D

maandag 26 maart 2018

De Blauwe Winterjurk


In december/januari - toen het nog goed koud was - kreeg ik een idee voor een nieuwe winterjurk. Ik vond dat ik niet genoeg warmere vintage-geïnspireerde jurken had om naar het werk te kunnen aantrekken. Gewapend met wat inspiratie, ging ik naar de stoffenwinkel en kwam deze stof tegen. Een schot in de roos! Het model zag ik al meteen voor mijn ogen verschijnen. Niet té poofy (geen cirkelrok of iets anders met petticoats), maar een eenvoudige jurk met de flair van de jaren 50: Klassiek, stijlvol en perfect om naar het werk te dragen.


Dus startte ik met mijn idee op papier te zetten. Als je me volgt op Facebook kan je de volledige inspiratiepost hier terugvinden. Negeer mijn geweldig tekentalent. Ik naai, ik teken niet :-P  

In eerste instantie wou ik  Jennifer Lauren's Laneway Dress met Butterick 5520 samenvoegen. De Laneway Dress zou als basis dienen en B5520 voor de Raglan Mouwen. Daarnaast zou ik nog extra plooien in het rokgedeelte maken en een boothals eraan zetten. Zodra het idee naar voren kwam, paste ik het patroon ook meteen aan en maakte het eerste proefmodel. Het rokgedeelte was alles wat ik verwachtte en gewoon perfect. Het bovenste gedeelte stelde echter zwaar teleur. Het paste helemaal niet. Het project werd aan de kant gelegd en een aantal weken keek ik er helemaal niet naar om.



Februari ging voorbij en er werd niets aan het model gedaan. Toen ik echter op zoek ging naar een jurk om naar een trouw te gaan, kwam ik het bonuspatroon voor de Laneway Dress tegen. Jennifer Lauren wist gewoon dat wij op een gegeven moment een model met klassieke halslijn nodig hadden en zorgde hier ook voor! Als ik eraan terug denk, was het een simpele aanpassing geweest, maar ik was zo gefocust op de Raglan mouwen en boothals, dat ik gewoon niet aan een klassieke halslijn had gedacht. Ik wou per sé Raglan mouwen omdat ik schrik had dat gewone mouwen niet zouden lukken met deze dikke stof.

Zie eens hoe geweldig gelijk de naad is met de rits erin!
Nu, voor de aanpassingen aan het patroon:
  • Eerst en vooral zette ik plooien in het rokgedeelte ter hoogte van de voorste nepen. Op die manier zouden de plooien van de rok en de nepen van het topje perfect overeenkomen. Voor de plooien voegde ik 10cm toe aan elke neep. Deze nepen streek ik naar de zijkant van het lijfje nadat alles was genaaid. Het achterpand liet ik ongemoeid. Er bestaat ook zoiets als teveel poofyness. ;-)
  • Omdat ik het bonuspatroon met de klassieke halslijn niet niet had gemaakt, moest ik hier de aanpassingen die ik bij het origineel had gemaakt, nog toepassen: De achterkant werd met 2,5cm - zoals altijd - ingekort en in de taille werd 2 cm weggenomen. De schouders werden met 1 cm verkleind.
En da's eigenlijk alles. De stof doet de rest: stevig zonder veel 'vloeiendheid', a.k.a. drape, zodat de vorm vanzelf wordt bewaard.

Ja, ik ben echt helemaal zot van al die plooien!

Ik ben echt helemaal verliefd op deze jurk. Ook al zijn de echte koude dagen normaal gezien al voorbij, ik ben blij dat ik hem heb gemaakt. Op het moment dat ik deze post schrijf, ligt er immers weer sneeuw buiten. En dat terwijl het een paar dagen geleden nog 15°C was! Ik weet wel welke jurk ik deze week zal aandoen naar het werk. Wie weet, als je me op I Facebook of Instagram volgt, heb je het debut van de jurk misschien al meegemaakt

zaterdag 17 maart 2018

De Western Wedding Jurk


In januari kregen we de uitnodiging voor de trouw van een van mijn man zijn collega's, met als thema Country/Western. Het thema zelf vond ik geweldig (Ik heb niet voor niets cowboy boots en een Stetson), maar ik wist begod niet wat je op zo'n trouw kon aan doen. De trouw zelf zou begin maart plaatsvinden. Dan kan het al warm zijn, maar ook nog stevig koud (het sneeuwde de dag voor de trouw zelfs nog!). Ik was echter vastbesloten om een jurk aan te doen, want er is niets zo feestelijk als een jurk. En nee, die jeans ging ik hiervoor echt niet uit de kast halen. Goed, misschien als back-up als het écht heel koud bleek te zijn. Omdat ik zelf naai (duh!), waren er mogelijkheden te over om zelf een jurk te maken die tegelijk feestelijk en Western/Country kon zijn. Maar toch...


In eerste instantie zat ik helemaal in de knoop. Hoe kon ik een feestelijke jurk maken die tegelijkertijd aan de dresscode voldeed? Ook wist ik niet of iedereen anders zich wel even goed aan de dresscode ging houden en ik wou niet de vreemde eend in de bijt zijn. En als iedereen zich dan wel aan de dresscode hield, wou ik natuurlijk ook niet uit de toon vallen. Nam iedereen het thema serieus, of zouden er flauwe grappenmakers tussen zitten? Moeilijk, moeilijk, moeilijk. Maat goed, na heel wat nadenken en patronen bekijken, wist ik welk patroon ik wou gebruiken. Dan restte er enkel nog de stof om uit te kiezen. Dus dook ik in mijn fabric stash en haalde er meteen deze stof uit. Perfect voor bij mijn cowboy boots. Twee jaar geleden maakte ik al een van mijn favoriete jurken uit deze stof - kijk hier meer eens.


Het bewuste patroon werd Jennifer Lauren's Laneway Dress voor de derde keer (v.1 en v.2). Omdat ik dit patroon al een paar keer eerder maakte, moest ik er niets meer aan veranderen. Voor deze versie gebruikte ik de Centered Collar en liet ik de zakken voor wat ze waren. De stof die ik had uitgekozen bestaat immers uit verschillende draden die erbovenop liggen en hier en daar worden vastgehouden door een steekje. Dit geeft de stof een mooie textured afwerking, maar maakt het ook fragiel. Dat heb ik met de vorige versie aan de lijven mogen ondervinden. Dus in plaats van te riskeren dat ringen, horloges of armbanden de stof zouden laten rafelen, heb ik er gewoon geen zakken in gezet.

Gecombineerd met mijn Cowboy boots was deze jurk de perfecte match tussen feestelijk en Western, als je het mij vraagt. Ik heb me geweldig geamuseerd op de trouw, net zoals het pasgetrouwde koppel.

Eén van mijn favoriete details van dit patroon: de release pleats (losse (?) nepen). Het is flatterend en vallen bijna altijd perfect op de buste. Geen gedoe meer om de punt van de neep te verplaatsen tot deze exact juist valt. Win-win als je het mij vraagt én een vintage detail (kijk maar eens naar deze blouse


Oh, en bekijk dit klein, tof detail eens dat ik er nog aan naaide. :D



PS: de meeste mensen kwamen in tenue en sommigen waren echt super!