zondag 3 augustus 2014

Teleurstelling

Naaien is een hobby die velen met mij delen. Dat is wel duidelijk uit alle blogs die eraan gewijd zijn. Tegenwoordig deelt iedereen graag zijn kennis en kunnen via allerlei kanalen. Men geeft boeken uit, start een blog of een hele website of zet een artikel in een tijdschrift. Je kan er niet meer opheen. Iedereen laat zien hoe goed hij wel niet is in wat hij of zij doet en hoe men evolueert. Maar... De verhalen van alle mislukkingen die gepaard gaan met deze evolutie, daar hoor je weinig of niets van. 

Ook zo op deze blog. Tot hiertoe werden alle mislukkingen een beetje genegeerd en niet vermeld in een post. Het project werd wel aangekondigd, maar het afgewerkte kledingstuk kwam nooit op de blog te staan en er werd zelden een melding van gemaakt. Daar,et realiseerde ik me dat iedere mislukking de weg plaveid naar de kennis, het kunnen. Als ik terug denk aan de allereerste jurk die ik helemaal zelf had gemaakt, weet ik dat het mijn favoriete jurk was. De stof was perfect, de fouten maar al te zichtbaar voor het geoefende oog en iedereen weet dat ik nu een deftige buste-aanpassing zou doen. Toen kon ik dat echter niet. De instructies werden zeer grondig en stap voor stap gelezen, nu werp ik er zelfs geen blik meer op. En trots dat ik op die jurk was! Jarenlang - 3 om precies te zijn - heb ik hem gedragen. Een paar dagen geleden heb ik hem dan toch moeten wegdoen. Niet opdat ik hem beu was, maar ik heb hem zo vaak gedragen dat de stof super dun was geworden. Ondanks de ingenaaide onderrok kon je alles erdoor zien. De druppel was toen die bewuste onderrok gaten en scheuren begon te krijgen die je niet meer kon maken omdat de rest zo dun was geworden. Soms moet je er gewoon afscheid van nemen. 

De hele reden waarom ik dit nu schrijf, moet je ook niet ver gaan zoeken. Onlangs nog schreef ik over mijn 
ambitieuze plan om een eigen badpak te maken. Dit weekend moest het af zijn. Als ik naar het zwembad ging tijdens de warme dagen, moest dn zou ik dat badpak aandoen. Helaas mocht het niet zo zijn. Na mezelf urenlang in te spannen en zien dat alles redelijk verliep, kwam ik aan het gedeelte waarop de buste werd dichtgenaaid. Nu moet je weten dat ik goed bedeelt ben en al eens wat meer steun kan gebruiken. Zo werd er een oude voorgevorlde bh van stal gehaald, uiteen geknipt en becestigd. Nog even een pasbeurt om te zien of het goed zit. So far, so good. Nadien liep het mis. Heel de bovenlijn waarmee de voering aan de stof werd genaaid, zat schots en scheef. Dit omdat de cups redelijk hoog kwamen en er niet veel ruimte om te manoeuvreren was. Het resultaat was dan ook helemaal geen zicht. Na het even te hebben bekeken, zag ik dat er niet veel meer aan te doen was. Dit project ging vol teleurstelling onherroepelijk de vuilbak in. 

De volgende keer dat ik dit maak, doe ik het zonder cups. Ik knip dan een kleinere maat uit aan de buste en taille, waardoor alles goed stevig zal zitten en ik die extra cups misschien niet nodig zal hebben. Ik ben ervan overtuigd dat het wel was gelukt zonder het geknoei van de cups. Maar goed, het was een les en ik weet dat het wel kan. Niet perfect, maar wel goed genoeg. En nu? Op nazr het volgende project natuurlijk!


2 opmerkingen:

  1. Je bent niet alleen! De mislukkingen zien we gewoon graag snel verdwijnen denk ik dan. ;-)
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat hoort er inderdaad bij,die mislukkingen of foutjes die enkel met een goed oog te zien zijn.Ik naai nog maar sinds april moet dus nog heel veel leren maar ben (terecht) fier op alles wat ik al gemaakt heb.Je krijgt de volgende keer wel een badpak in elkaar genaaid,al doende leert men :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Er is een fout opgetreden in dit gadget